Service menu right

Producteisen textielproducten

Bij de productie, import en verkoop van kleding en textielproducten in de EU moeten ondernemers rekening houden met de producteisen uit Verordening (EU) Nr. 1007/2011.

In verordening (EU) Nr. 1007/2011 staan bepalingen over textielvezelbenamingen, etikettering en merking van textielproducten. Deze benamingen, etikettering en merking moeten consumenten op juiste wijze informeren bij het aankopen van kleding en textielproducten.

De Verordening geldt ook voor producten die ten minste 80% (gewichtspercentage) textielvezels bevatten. Delen van vloerbedekkingen, matrasbedekkingen en bedekkingen van kampeerartikelen die uit textiel bestaan vallen ook onder de Verordening.

Vezelbenamingen

Voor de beschrijving van de vezelsamenstelling van textielproducten moeten de textielvezels worden gebruikt die worden vermeld in Bijlage I van de Verordening. Fabrikanten die een nieuwe vezelbenaming willen opnemen in Bijlage I moeten hiervoor een verzoek indienen bij de Europese Commissie.

Aanduiding samenstelling

Het gebruik van de termen '100%', 'zuiver' en 'puur' mag alleen bij textielproducten die zijn samengesteld uit 1 enkele textielvezel. Er zijn strenge voorwaarden voor het gebruik van 'scheerwol' als aanduiding op het etiket van textielproducten. Producten die zijn samengesteld uit verschillende vezels moeten voorzien zijn van een etiket met de namen en gewichtspercentages van de vezels in afnemende volgorde van gewicht.

Etikettering en merking

Textielproducten voor consument moeten duurzaam, leesbaar, zichtbaar en toegankelijk worden geëtiketteerd of gemerkt met de aanduiding van de vezelsamenstelling. Bestaat een product uit 2 of meer textielcomponenten die niet dezelfde vezelsamenstelling hebben? Dan moet de samenstelling van iedere component worden vermeld. De etikettering moet gebeuren in de officiële taal of talen van de lidstaat waar het product wordt verkocht, tenzij die lidstaat anders voorschrijft.

In de eerste plaats is de fabrikant verantwoordelijk voor het aanbrengen van het etiket op het product. Wordt het product geïmporteerd van buiten de EU, dan is de importeur verantwoordelijk voor het aanbrengen van het etiket. Brengt een distributeur een product onder eigen (handels)naam op de markt en brengt hij het etiket aan of wijzigt hij de informatie van het etiket? Dan wordt de distributeur beschouwd als fabrikant.

Bij producten van dierlijke oorsprong - zoals leer en bont - moet op het etiket of merk de volgende aanduiding staan: 'Bevat niet uit textiel bestaande delen van dierlijke oorsprong.'

De EU kent geen verplichte oorsprongsmarkering, maat- of onderhoudsetikettering voor textielproducten.

Uitsluitingen

De verordening geldt niet voor textielproducten die – tegen betaling van maakloon - worden toevertrouwd aan thuiswerkers of aan zelfstandige ondernemingen. Zelfstandige kleermakers die textielproducten op maat maken vallen ook buiten de Verordening. In Bijlage V van de Verordening staat een groot aantal textielproducten waarvoor etikettering of merking niet wettelijk verplicht is.