Producteisen Frankrijk

Ondernemers binnen de EU krijgen te maken met 2 soorten producteisen: algemene en specifieke.

De algemene producteisen gaan over de veiligheid van het product voor de consument. De specifieke producteisen gaan vaak over registratie, samenstelling, etikettering en verpakking van bepaalde productgroepen. Denk aan textiel, cosmetica of geneesmiddelen.

Lees meer hierover bij onze informatie over EU-wetgeving:

• Algemene producteisen
• Specifieke producteisen

Met een CE-markering geeft een fabrikant (onder eigen verantwoordelijkheid) aan dat een product voldoet aan wettelijke eisen van de EU. Producten met een CE-markering mogen worden verhandeld in de Europese Economische Ruimte (EER).

Lees meer op deze pagina over CE-markering. Wilt u meer algemene informatie over CE-markering? Dan kunt u terecht op Rijksoverheid.nl.

Normen zijn vrijwillige technische specificaties voor producten, diensten en processen. Anders gezegd: producten zijn veilig voor de handel als ze voldoen aan specifieke Europese of (nationale) normen.

Het gebruik van Europese normen is meestal niet verplicht. Het is wel aan te raden om ze aan te houden. Daarmee laat u zien dat uw product of dienst aan bepaalde eisen voldoet. Bijvoorbeeld aan eisen voor kwaliteit, veiligheid en betrouwbaarheid.

De EU heeft 3 instanties die normen vaststellen:

• Europees Comité voor Normalisatie (CEN)
• Europees Comité voor Elektrotechnische Normalisatie (Cenelec)
• Europees Instituut voor Telecommunicatienormen (ETSI)

Via deze websites kunt u standaarden doorzoeken. Zo vindt u de normen voor uw product die u kunt navolgen.

Wilt u meer weten over normen in het algemeen? Kijk dan op de website van het Nederlands normalisatie-instituut NEN. Of lees het stukje 'Normen in Europa' op de website van de Europese Unie.

Norme Française

Voor veel producten bestaat er een aparte Franse norm, de 'norme française' (NF). De NF bestaat niet alleen voor producten waarvoor geen EU-richtlijnen bestaan, maar ook als aanvulling op deze richtlijnen. Veel Fransen beschouwen de 'norme française' als een onmisbaar kwaliteitskeurmerk.

Boven de producteisen van de EU hebben bepaalde productgroepen in Frankrijk te maken met strengere eisen volgens de Franse wetgeving. Dat kan van invloed zijn als u producten in deze productgroepen exporteert. Hieronder vindt u enkele opgesomd. Heeft u specifieke vragen over aanvullende producteisen in Frankrijk? Neem dan contact met een van onze regio-experts. Wij denken graag met u mee.

Voedingssupplementen

Voedingsmiddelen die met vitaminen, mineralen en andere stoffen zijn verrijkt, moeten in de EU voldoen aan EU-Verordening 1925-2006. Als een EU-fabrikant een dergelijk product op de Franse markt wil afzetten, moet hij voor het product een aanvraag voor Notificatie indienen. De fabrikant kan dat doen bij de Franse variant van de Keuringsdienst van Waren: de Direction générale de la concurrence, de la consommation et de la répression des fraudes (DGCCRF). Meer over het notificeren van voedingssupplementen leest u op de website van de Landbouwraad in Parijs.

Levensmiddelen

Hou bij de export van levensmiddelen rekening met de bijzonder uitgebreide Franse warenwet ('Réglementation des produits, qualité et répression des fraudes') die zowel gebaseerd is op nationale wetgeving als EU-wetgeving. Er zijn specifieke Franse wetten voor bijvoorbeeld bakkerijproducten, zuivelproducten en vleesproducten. Meer informatie over deze wetgeving vindt u op de website van Direction générale de la concurrence, de la consommation et de la répression des fraudes (DGCCRF).

Geneesmiddelen

In Frankrijk wordt de vervaardiging, invoer en verkoop van geneesmiddelen geregeld door een groot aantal decreten en besluiten, gebundeld in de 'Code de la Santé Publique'. Het Agence nationale de securité du médicament et des produits de santé (ANSM) controleert de kwaliteit en veiligheid van alle geneesmiddelen. Daaronder vallen ook cosmetische producten en bepaalde dieetproducten.

Voor het op de Franse markt brengen van geneesmiddelen bestemd voor menselijk gebruik, is een autorisatie vereist ('autorisation de mise sur le marché', AMM). Als u een EU-vergunning van het Europees Bureau voor de Geneesmiddelenbeoordeling heeft, dan is een aparte Franse distributievergunning niet nodig.

Via artikel 39 van Verordening (EU) No. 1169/2011 kunnen lidstaten aanvullende verplichte etiketteringsvoorschriften vaststellen voor specifieke typen (of categorieën) voedingsmiddelen. Dat kan alleen in uitzonderingssituaties. Bijvoorbeeld als er sprake is van een gevaar voor de volksgezondheid of om fraude te voorkomen.

8 lidstaten van de EU hebben nu nationale producteisen opgesteld voor sommige voedingsartikelen. Frankrijk is een van deze 8 lidstaten. Lees hierover meer in de briefing van het Europees Parlement van september 2018: 'Mandatory origin-labelling schemes in Member States (pdf, Engelstalig)'.

Frankrijk heeft deze producten aangewezen waarvoor aanvullende eisen gelden:

• Melk
• Melk als ingrediënt
• Vlees als ingrediënt

Wilt u weten of er andere aanvullende etiketteringsvoorschriften zijn in het land waar u heen exporteert? Vraag dan na bij uw importeur of bij de Franse normeringsinstantie AFNOR of er nationale aanvullingen zijn voor labels en gebruiksaanwijzingen.

In Nederland geeft een aantal organisaties export- en keuringscertificaten af. Hieronder vindt u een overzicht van de belangrijkste instanties. Informeer altijd bij de instantie of en welke certificaten u nodig heeft.

EU

• Informatie over CE-markering, EU-milieukeur, normen in Europa (zie 'Productvereisten').
• Informatie over standaarden (zie 'legislation and standards').
• EU-wetgeving voor etikettering en verpakking van producten.

Frankrijk

• Bezoek de website van AFNOR voor meer informatie over Franse standaarden.
• De Franse consumentenbond is de 'Association de consommateur'