Zebramangoeste

Gepubliceerd op:
30 november 2023

Hieronder leest u de beoordeling over dit dier.

Algemene informatie

Algemene informatie (Gilchrist et al., 2009; Wilson & Reeder, 2005)
Familie Herpestidae
Subfamilie Mungotinae
Genus Mungos
Soort Mungos mungo
Gedomesticeerd Nee
Kruising Nee
Volwassen grootte
  • Kop-romp: 30-40 cm
  • Staart: 17,8-31 cm
Gewicht 0,89-1,88 kg
Dieet Insectivoor/omnivoor
Natuurlijke leefomgeving
  • Verspreiding: Van Senegal en Gambia tot en met Eritrea en Somalië en vandaar tot en met het oosten van Zuid-Afrika en richting het westen tot en met Congo-Brazzaville, Angola en het noordoosten van Namibië.
  • Habitat: Komt voor in verschillende habitats, met name op savannes.
Levensverwachting 10 jaar in het wild, 12 jaar in gevangenschap
IUCN-status "Least concern"
CITES Niet vermeld

Risicoklasse E

Bij de zebramangoeste is in alle vier de risicocategorieën voor “gezondheid en welzijn dier” een risicofactor vastgesteld. Hierdoor valt de zebramangoeste in risicoklasse E.

Samenvatting beoordeling van de zebramangoeste

Indien er sprake is van één of meerdere relevante ernstige zoönose(n) die slechts met gespecialiseerde maatregelen beheersbaar is/zijn wordt de risicofactor aangekruist (!), maar telt deze niet mee in de eindscore. Indien er sprake is van een relevante ernstige zoönose die niet of nauwelijks beheersbaar is of er sprake is van risico op ernstige letselschade komt de diersoort direct onder risicoklasse F te vallen (XF). Indien de risicofactor van toepassing is, wordt deze aangekruist (X).

Gezondheid mens
Risicocategorie Van toepassing Toelichting
Zoönosen ! (signalerend) Bij de zebramangoeste zijn de hoog-risico zoönotische pathogenen Leptospira interrogans en rabiësvirus aangetoond. Dit leidt tot een signalerende toepassing van deze risicofactor.
Letselschade   De risicofactor in deze risicocategorie is niet van toepassing.

 

Gezondheid en welzijn dier
Risicocategorie Van toepassing Toelichting
Voedselopname X Zebramangoesten moeten dagelijks langdurig foerageren.
Ruimtegebruik/veiligheid X Zebramangoesten gebruiken een afgezonderde nestplaats.
Thermoregulatie X De zebramangoeste is aangepast aan een tropisch en droog tropisch en subtropisch klimaat.
Sociaal gedrag X Zebramangoesten hebben een despotische dominantiehiërarchie.

Beoordeling per risicofactor

Risico's voor de mens

Zoönosen
Risicofactor Van toepassing Toelichting
LG1 ! (signalerend) Bij de zebramangoeste zijn de hoog-risico zoönotische pathogenen Leptospira interrogans (Jobbins et al., 2014) en rabiësvirus (Swanepoel et al., 1993) aangetoond. Dit leidt tot een signalerende toepassing van deze risicofactor.

 

Letselschade
Risicofactor Van toepassing Toelichting
LG2   Op basis van de grootte van zebramangoesten (Gilchrist et al., 2009) is het niet aannemelijk dat de dieren ernstig letsel zullen veroorzaken bij de mens. Deze risicofactor is daarom niet van toepassing.

Risico's voor dierenwelzijn/diergezondheid

Voedselopname
Risicofactor Van toepassing Toelichting
V1   De zebramangoeste is een omnivoor (Gilchrist et al., 2009). Deze risicofactor is daarom niet van toepassing.
V2   De zebramangoeste heeft geen hypsodonte gebitselementen (Gilchrist et al., 2009). Deze risicofactor is daarom niet van toepassing.
V3 X Zebramangoesten eten kleine voedsel-items, zoals arthropoda, kleine gewervelden en zaden (Gilchrist et al., 2009), die vaak verborgen zijn. Zebramangoesten hebben een grote home range van gemiddeld 0,9 km2 en leggen dagelijks lange afstanden van 2-10 km af om te foerageren (Gilchrist et al., 2009). Deze risicofactor is daarom van toepassing.
V4   Het dieet van zebramangoeste bestaat uit kevers, duizendpootlarven, muizen, ratten, kikkers, hagedissen, slangen, eieren, fruit en zaden (Gilchrist et al., 2009). Deze risicofactor is daarom niet van toepassing.

 

Ruimtegebrek/veiligheid
Risicofactor Van toepassing Toelichting
R1   Zebramangoesten hebben een home range van gemiddeld 0,9 km2 (Gilchrist et al., 2009). Uit gedetailleerd gedragsonderzoek is niet gebleken dat zebramangoesten langs de grenzen van hun territorium patrouilleren of markeren (Gilchrist et al., 2009). Deze risicofactor is daarom niet van toepassing.
R2 X Zebramangoesten gebruiken een afgezonderde nestplaats voor het werpen en grootbrengen van jongen en als nachtrustplaats (Gilchrist et al., 2009). Deze risicofactor is daarom van toepassing.
R3   Bij gevaar vluchten zebramangoesten naar een beschutte plek (Cant & Gilchrist, 2013). Deze risicofactor is daarom niet van toepassing.
R4   Zebramangoesten gebruiken holen van andere dieren of gebruiken natuurlijke schuilplaatsen (Cant & Gilchrist, 2013; Gilchrist et al., 2009). Deze risicofactor is daarom niet van toepassing.
R5   Voor zebramangoesten zijn er geen specifieke omgevingselementen essentieel (Gilchrist et al., 2009). Deze risicofactor is daarom niet van toepassing.

 

Thermoregulatie
Risicofactor Van toepassing Toelichting
T1 X Zebramangoesten leven in een tropisch en een droog tropisch en subtropisch klimaat (Gilchrist et al., 2009; Schultz, 2005). In het droge tropische en subtropische klimaat ligt, op enkele regionale uitzonderingen na, de gemiddelde maandtem-peratuur gedurende het hele jaar boven de 10 °C. In sommige gebieden daalt de gemiddelde maandtemperatuur van de koudste maand tot 5 °C. Gedurende 5-12 maanden per jaar ligt de gemiddelde temperatuur boven de 18 °C. De gemiddelde jaarlijkse neerslag varieert, maar is maximaal 500 mm (Schultz, 2005). De zebramangoeste is aangepast aan een tropisch en droog tropisch en subtropisch klimaat. Deze risicofactor is daarom van toepassing.
T2   Uit gedetailleerd gedragsonderzoek is niet gebleken dat zebramangoesten gebruik maken van een speciale zoel-, koel- of opwarmplaats (Cant & Gilchrist, 2013; Gilchrist et al., 2009). Bovendien gebruiken zebramangoesten holen (Gilchrist et al., 2009). Deze risicofactor is daarom niet van toepassing.
T3   Zebramangoesten zijn jaarrond actief (Gilchrist et al., 2009). Deze risicofactor is daarom niet van toepassing.

 

Sociaal gedrag
Risicofactor Van toepassing Toelichting
S1   Zebramangoesten hebben een polygame leefwijze (Gilchrist et al., 2009). Deze risicofactor is daarom niet van toepassing.
S2 X Zebramangoesten leven in groepen van gemiddeld 15 individuen, waarbij dominante mannetjes vrouwtjes bewaken tegen subordinate mannetjes tijdens het paarseizoen (Gilchrist et al., 2009). Er is sprake van een despotische dominantiehiërarchie. Deze risicofactor is daarom van toepassing.
S3   Vrouwtjes zijn vanaf 1-2 jaar oud geslachtsrijp en kunnen 5 worpen per jaar hebben. Vrouwtjes krijgen per worp gemiddeld 3,2 jongen. Zebramangoesten hebben een paarseizoen in het regenseizoen (Gilchrist et al., 2009). Zebramangoesten hebben geen grote kans op overbevolking. Deze risicofactor is daarom niet van toepassing.

Verwijzingen

Cant, M. A., & Gilchrist, J. S. (2013). Mungos mungo Banded Mongoose. In J. Kingdon, & M. Hoffmann, Mammals of Africa: Volume V: Carnivores, Pangolins, Equids and Rhinoceroses (pp. 354-360). Londen: Bloomsbury Publishing.

Gilchrist, J., Jennings, A., Veron, G., & Cavallini, P. (2009). Family Herpestidae (Mongooses). In D. Wilson, & R. Mittermeier, Handbook of the Mammals of the World: Vol. 1. Carnivores (pp. 564-658). Barcelona: Lynx Edicions.

Jobbins, S. E., Sanderson, C. E., & Alexander, K. A. (2014). Leptospira interrogans at the human–wildlife interface in northern Botswana: a newly identified public health threat. Zoonoses and Public Health, 61(2), 113-123.

Schultz, J. (2005). The ecozones of the world, the ecological divisions of the geosphere. Aachen, Germany: Springer.

Swanepoel, R., Barnard, B. J., Meredith, C. D., Bishop, G., Bruckner, G. K., Foggin, C. M., & Hubschle, O. J. (1993). Rabies in southern Africa. Onderstepoort Journal of Veterinary Research, 60, 325-346.

Wilson, D., & Reeder, D. (2005). Mammal species of the world. A taxonomic and geographic reference (3rd ed). Opgehaald van Mammal species of the world: https://www.departments.bucknell.edu/biology/resources/msw3/

Bent u tevreden over deze pagina?